Gidiyorum..

Nasıl da kanmışım, nasıl da inanmışım sana! Her bir satırı, hissedilmeden yazılan bir romandan farksızsın şimdi! Cümlelerinin her biri ihanet, kelimelerinin her biri aldatma, harflerinin her biri ikiyüzlülük kokuyormuş canım.

Canım…
Ne çok söylerdin bu kelimeyi bana.
İnandırmak istercesine üstüne basa basa…
Canın, ciğerin, yaşama sevincin, hayatının anlamıydım ya hani…

Her bir mısrasında duygu eksikliği olan şiirler gibisin şimdi!
Oysa sen, mükemmel bir şiirdin benim için.
Okudukça tekrar tekrar okuyayım diye can attığım…
Biraz lirik, biraz trajik…
Ama ölesiye komik…
Öylesine pastoralmişsin ama!
Sonuna kadar satirik…
Ne çok yaktın canımı!
Ne çok tuzla buz ettin korunmasız kalbimi. 
Tek suçu seni sevmekti oysa!

Özür dilerim…
Sana bağlandığım için…
Beni kendine bağlayan sendin oysa!
Hani hep benimle olacaktın, gözlerin başkasının gözlerini görmeyecekti hani?
Yazmak için yoğun duygular yaşamak gerekirmiş, doğru!
Hem de, nasıl doğru!…

Sen nasıl bir varlıkmışsın ki beni kendine bu kadar bağladın?
Hangi yürekle kandırdın beni?
Neler geçiyordu beyninden?
Nasıl bir fanteziydi ki bu, bu kadar ileriye gittin?
Kendini bile aştın aslında, biliyor musun?
Yok, sen aynı senmişsin ama! Benim düşlediklerimmiş seni değişmiş gibi görünür kılan!
Yok, sen aynı senmişsin aslında! Benim tutkulu aşkımmış senin ucuz sevginin koruyuculuğunu yapan!
Şüphelerim “rahat” komutuyla- o, senin sahte, alaycı komutunla- yüreğimin önüne geçmiş…
Sergilediğin o, dört dörtlük yazıp çizdiğin karakter kapatmış gözlerimi! Görememişim… 

Özür dilerim.
Çok özür dilerim… Seni tanıyamadığım için…

Ne kadar da uğraşsam olmuyor! Sana karşı hissettiklerimi hiçbir kelime anlatmaya yetmiyor!

Mürekkepler gibi, gözyaşlarım da kuruyup gidecek sonunda.
Eskiyecek bu bütün anılar, klavyemin tuşları gibi.
Sana ait ne varsa içimde, solup gidecek bana verdiğin çiçeklerin solduğu gibi.

Her şey için özür diliyorum senden!
Seni unutamadığım için…
Hala aklımda olduğun için…
Yaptıklarının gerçek olduğuna inandığım için…
Beni istemediğini anladığımda yoluna gitmene izin vermediğim için…
İkimize de bu şekilde acı çektirdiğim için…
Her şey için özür diliyorum senden, bir şey hariç…
Özür dilemeyeceğim seni sevdiğim için!
Dileyemem de…

Çünkü ben seni hiç sevmemişim ki… Senin o rolünü yaptığın ama asla var olmayan kişiymiş benim sevdiğim… Şimdi o oynadığın kişiyi bir gün gerçekten bulma ümidi içimde, gidiyorum… Bakmıyorum arkama, geride bıraktıklarıma. 

Sadece, gidiyorum…